zondag 10 mei 2009

Through her eyes




Before the Rain
Based on real life of Mara S. and Milcho Manchevski's movie.

Jong en mooi, dat was je.
Samen met je lief liep je hand in hand langs de rivier, je zong liedjes voor je baby, droomde van een wereld zonder geld. Je plukte bloemen in de wei en kookte volgens je moeders traditie. Veel vrouwen leefden hetzelfde leven.
Jij was anders, er lag een droom in je ogen.


Toch was het tijd om te gaan. Het land bracht niet meer wat je ervan verwacht had. Met je man en zoontje vertrok je naar een land, waar je opging in de massa van een fabriek.
In een nacht waarin je je even niet alleen voelde, ontstond er nieuw leven. Hier wilde je op voortbouwen. Het was tijd om terug te keren.

Daar werd hij geboren. De blonde reus, noemde je hem. Vanaf het moment dat hij in je armen lag, besloot je dat hij jou weer gelukkig zou maken. Hij klom in bomen, stookte fikkie, kreeg zijn eerste vriendinnetje. Lachend hielp je hem met zijn studiekeuze. Een eigen techneut zou je in huis krijgen, één die fluitend de wastafel repareerde.

Want die lekte al zo lang, het werd steeds erger. Het begon te regenen. Tot het goot. Hij voelde zich geroepen om paraplu’s te gaan verkopen. De roeping was universeel. De verkopers staken elkaar met de venijnige punten. De één verloor een oog, de ander moest naakt in de blubber lopen. Uiteindelijk was iedereen doorweekt. Ook hij.

Jij had dag en nacht op hem gewacht, met thee en zelfgemaakte koekjes. Jullie zouden uren praten bij kaarslicht en de band zou sterker zijn dan ooit tevoren.

Strompelend kwam hij binnen. De koekjes waren over de houdbaarheidsdatum. ‘Mama’. Een huivering ging door je heen. ‘Je thee wordt koud, ik moet even gaan’. Je struikelde richting je kledingkast en zocht. Hij was steeds verder van je verwijderd. Je mooie ogen waren oud geworden. Eén schot. Nu vielen ze voor altijd dicht.

Mara. Noem mij bitterheid.

donderdag 2 april 2009

Verdwijn - 2005/2009

Gevoelens gaan over in tranen
Een badkuip vol angst en verdriet
Waarom verdwijn jij niet van de aarde
Naar een plaats waar niemand jou ziet

Smeagol, gebondenheid tekent
Jouw ziel en gekrenkte bestaan
Verleidend trekken jouw ogen
Tot bloedens toe mag ik vergaan

Uitbottend leed - 2005

De vrede verdwijnt
In het licht van het vuur
Verterend vuur
O, wat vlam je genietend

Maar is dit genieten?
Lijkengedicht!
Vol met skeletten
En uitbottend leed

Vlammend genietend
Een mat mitrailleur
Gezapig genietend
Oorlog wordt sleur

Tronend op wapens
Getrild door de kracht
Levend? Genietend?
Lichaam rust zacht

Grote beschermer
Veilig geborgen
Dood is niet dood
Wij wachten op morgen

zondag 23 november 2008

Thee - 2006

Het ruikt naar thee in deze straat
De thuisblijfmoeders zijn hier sterk vertegenwoordigd

Loom - 2007

Ze zwermen binnen
Lome vliegjes
En langzaam glimlachen
De mensen

Een vliegtuigmotor
Heel ver weg
De lucht vibreert

De hemel heeft geen haast vandaag

De Avond - 2006

Ik neem afscheid van u, weleerwaarde Avond
Uw rood is reeds vergaan voor donk're nacht
De hemel is bezaaid met duizend sterren
Het ego legt zich neder in een zucht

De ochtend glijdt voorbij in mijn gedachten
Achteloos arbeidde ik, met een gaap
Verscheen de middag, waar in de diepste krochten
Zorgvuldig werd verborgen wat mij bezighield

En 's avonds heeft zinloosheid m'overvallen
Hij eiste lust, emotie en plezier
Met grauw venijn ontvoerde hij ze, grijnzend
Nu is mijn ziel volledig leeg; een nonchalant vizier

Maar als mijn ogen zijn gesloten met een schietgebed
Het zogenaamd bewustzijn afgelegd
Dan, dàn ontluikt in mij de waarheid
Van alles wat mijn hart reeds had voorzegd

Vlinder - 2008

Een vlinder kan wel lasten dragen
Op haar tere vleugels huilt de wind

Ziek zijn - 2008

Ziek zijn
Is geen ramp
Alleen wat haren
Die verwaaien
En dan ziekelijk terugvallen
Op de juiste plek
Daar in dat rochelende bed

St. Croix - 2007

Dit is de plaats
Waar de elanden vechten
De sneeuw altijd wit blijft
En wild vrijuit leeft

Dit is de plaats
Waar verleden en heden
Toekomst en eeuwig
Verblijven voorgoed

Zuiver - 2006



Als ik denk aan jouw ogen
En de grootsheid van jouw wereld
Dan weet ik wie ik voor me heb
Je bent een zuiver kind

Nijntje in de kerk - 2006

Op een dag zei Nijntje Pluis
‘k Hang al zo lang voor de buis
Kom nu van m’n luie gat
En ga maar op kerkenpad

Nijn liep wel een heel kwartier
Riep toen uit: ‘wat is dat hier?!’
Vier, vijf, zes wel zéven kerken!
Hoeveel pastors zullen daar werken?

Nijntje wreef onder haar kin
En liep toen een kerk in
Kaarsjes brandden, maar zij snelde
Naar alle pastors die de kerken telde

Ze vroeg ze naar de zeven kerken
En allemaal lieten ze merken
‘Het gaat me niet om het gebouw
Maar dat ik van Jezus hou’

Nijntje zei:
Jullie moeten aan de kant gaan
Dan kan ik hier de muren slaan
Ze pakte de hamer, sloeg erop los
Begroef de stenen in het bos

De volgende zondag was iedereen blij
En voelde zich als een vogel zo vrij
Duizenden mensen bij elkaar
Geen kerk meer te zien maar toch was ‘ie daar!

En Nijn zei:
‘Het was toch te zot
Want iedereen houdt van dezelfde God!’

Vertaling 'tu me manques'







Mijn ziel is mank zonder jou



Hier - 2006

In tegenstelling
Tot wat wij hier
Hebben
Zij lijken opgehoopt
In vrede

Kussen

Met jouw kussen in mijn hals
Rozig rood, zalig zacht
Val ik verwonderd in slaap
Ik heb gezongen deze nacht

De oude boom - 2006



De oude boom
Druipt door de knoesten
Als kaarsvet naar beneden
Kan het brandend hart
Dit geven, een leven
Vol licht
Doffig licht
Grijzend grauwend
Welig wenend

De oude boom
Druipt door de knoesten
Als huilend kaarsvet naar beneden
Tijden, tijd, een tijd geleden
Viel het uur der waarheid
Uit mijn handen
Geland in gebrokenheid
Het hozende hart

Geef me een paraplu
Voor deze smart

Onzin - 2006

Hij was er niet
En had onzin
In de les

Gevoelens - 2006

Ik voel me als de clown

Die vanbinnen huilt
Ik voel me als de zon
Zonder stralen
Ik voel me als een wolk
Die langzaam leegdruppelt

En al wat blijft is lucht en leegte
En een heimweh in mijn hart
Ik voel me als de wind
Die huilt in de nacht
Waar iedereen doorheen slaapt
Waar niemand op me wacht

Ik voel me als de vredesduif
Met gebroken vleugels
Een boom die hoort te wuiven
Maar zich overwuift

Vroeger - 2002

Wij springen touw
En ranjadrinkend
Koesteren wij ons
In moeders warme schoot

Ik hou van jou
Aaiend over papa's bol
Spinnen wij onze wol
En giechelen we verder

Pop zonder arm
Kijkt mee over mijn schouder
En huilt een zachte traan
Want ik ben nu veel ouder

De Doorgeprikte Droom - 2002

De wolk zweeft door
Maar hij lijkt gelikt
Het duurde lang
Nu is 'tie doorgeprikt
Met veel verdriet...

De nu grijze wolk
Valt uit elkaar
Als miljarden regendruppels

Nu ligt hij daar
Als een plasje
Op de grond

De aarde is rond
Misschien valt de gedachte
Er na tijden af